عشق؛ و دیگر هیییچ....

سرم را بر رو قلبش گذاشتم.

کمی تندتر از همیشه میزد. انگار اضطراب داشت و از چیزی می ترسید.

به چشمانش نگاه کردم اضطراب نبود.... شوق بود...

لبخندی زدم و دوباره سرم را بر روی سینه اش گذاشتم...

صدای قلبش همه چیز را فاش کرد....

حال قلب من نیز سالهاست با همان ضربان می تپد.... با همان ریتم ....با همان شوق...

عشق نوشت

چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم...

زنده ام به عشقتیازهرا(س)...