نشستن....ایستادن...رفتن....

نشستن یه گوشه دنج و یه لیوان چای هل با یه قند گوشه لپ که طعم گس چای رو به شیرینی تبدیل کنه و نشستن توی ایوان دل و دفتر اشعار ورق زدن و تپیدن قلب با مرور هر خاطره و

نشستن روی زمینی که سفره ی دلت شده و آروم با سر انگشتا لمسش می کنی و خطوطی دایره وار روش حک می کنی و با خودت میگی دنیا می چرخه..و

ایستادن به راهی که آدم رو به اصلش وصل می کنه ... به ابدیت به بی نهایت...

رفتن به راهی که باید بری....

عشق نوشت

اونی که باید بره حکما رفتنیه

یا علی مددی

زنده ام به عشقتیازهرا(س)...