هنوز هم که هنوزه من خادم هیئت فاطمیون هستم.. من هنوزم زائر کهف الشهدا هستم.. بعد منزل نبود در سفر روحانی

تلگرام و واتس آپ و وایبر ولاین و این جور چیزا رو دوست ندارم همه اش تصنعی و مسخره است خوبه آدم یه جای دنجی داشته باشه برای دل خودش بشینه حسابی فکر کنه اینجور جاها فضایی برای فک کردن به آدم نمیدن... خوبه که ته همه این فکر کردنا بشه: هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش... عشق نوشت: ...

نشستن یه گوشه دنج و یه لیوان چای هل با یه قند گوشه لپ که طعم گس چای رو به شیرینی تبدیل کنه و نشستن توی ایوان دل و دفتر اشعار ورق زدن و تپیدن قلب با مرور هر خاطره و نشستن روی زمینی که سفره ی دلت شده و آروم با سر انگشتا لمسش می کنی و خطوطی دایره وار روش حک می کنی و با خودت میگی دنیا می چرخه..و ایستادن...

بزرگترین مشکل آدما زندگی کردن بدون محبته یاد گرفتن که فقط با ظاهر آدما زندگی کنن یاد نگرفتن از قلبشون خبردار بشن... نمی دونم اسمشو باید غرور گذاشت یا نه ولی زندگی با غرور مزخرف ترین نوع زندگیه... عشق نوشت هواخواه توأم جانا و می دانم که می دانی که هم ناگفته می دانی و هم ننوشته می خوانی....

ان شاءالله اگه خدا بخواد میخوام فصل جدیدی آغاز کنم . . . . . یا حیدر مددی...